The Strokes – Bad Decisions (2020)

De New Yorkse band bracht dit nummer vlak voor de uitbraak van de pandemie uit. De albumtitel (The New Abnormal) en de single ‘Bad Decisions’ bleken een voorbode voor de bizarre beslissingen tijdens covidtijd van hun president cq. professioneel opruier Donald Trump. En dan niet alleen over zijn rol in de crisisbestrijding, maar ook rondom zijn vertrek dat uitmondde in dodelijke Capitol-bestormingen. Het nummer leek wel voorbestemd. Niet alleen voor de Amerikaanse president, want overal ter wereld maakten machtshebbers de gekste keuzes. Mats was, ondanks dat de volksmenner in ons land anders wilden doen geloven, blij om in een beschaafd land te wonen met kritische journalisten.

The Strokes waren aan het begin van de eeuw doorgebroken en hadden eigenlijk de afgelopen vijftien jaar vooral geteerd op oude werk. Hun terugkeer in 2020, met een nieuwe plaat en een nieuwe tour, werd groots aangekondigd. De tour zou er helaas niet van komen in 2020, net als een jaar later toen de tour wederom gepland stond. Het nummer ‘Bad Decisions’ was niet alleen een spekkie naar het bekkie van Strokes-fans vanwege het herkenbare gitaargeluid, maar een oorwurm voor iedereen. Vanzelf zing je na het horen van het nummer urenlang “making bad decisions” en vanzelf zie je dan de foute coronapolitici in beeld.

Mats vond het eigenlijk best raar dat er zo’n 75 mensen (Rutte is meestal niet zo van de ruime meerderheden) per jaar 116.000 euro per jaar overheidsgeld pakken, nog los van persoonlijk assistenten en overheadkosten, om enkel boos te zijn over regeringsvoorstellen. De tijd dat oppositieleden kwamen met relevante wetsvoorstellen leek ver achter ons te liggen, terwijl ze toch echt tot de wetgevende macht behoren. Ministers doen in debat met de floppositie doorgaans dan ook niets anders dan achter hun beslissingen te gaan staan, in plaats van te luisteren naar wat ze te zeggen hebben; de oppositiemeninkjes zijn immers zelden constructief.

Zijn volkse vriendje Goof wees hem op een lichtpuntje dat hij zag op tv. Nadat Klaver zijn populistische pet had opgezet en op hoge toon vroeg onder welke steen minister Bruins leefde en waarom hij verkeerde signalen gaf rondom het verstrekken van mondkapjes, ongetwijfeld smullend ontvangen op het partijbureau van GroenLinks zodat ze er weer een socialmediafilmpje van konden maken, gaf Bruins lieflijk toe dat Klaver gelijk had. Bruins zou zijn eerdere standpunt terugnemen en het opnieuw gaan uitzoeken. Klaver was flabbergasted, wist niet hoe hij moest reageren en Mats had bijna tranen in zijn ogen van ontroering. Wilders bespeurde een moment van zwakte bij de minister, ging er op doorhakken en de minister stortte in. Hij zou nooit meer terugkeren en zijn functie als minister van Medische Zorg naast zich neerleggen. 

Als Klaver en Wilders ook maar een fractie hadden van de medische kennis die ze opeens meenden te hebben, hadden ze gezien dat het niet goed ging met Bruins. Maar de roeptoeters dachten alleen aan de verkiezingen die een jaar later op het programma stond. Klaver en Wilders, de één weigerde regeringsverantwoordelijkheid te nemen in het huidige kabinet en de ander trok de stekker uit een eerder kabinet bij de eerste de beste tegenslag. De ironie. Nu hakten ze in op ieder voorstel, lachend om hoe eenvoudig hun baantje als oppositielid eigenlijk is. Als het kabinet a zegt, zeggen zij b en vice versa. Tjerrie B. spande de kroon door eerst te roepen dat er een harde lockdown nodig is, en daarna verkiezingswinst te halen met de boodschap dat iedereen vrij moet kunnen zijn. Het was allemaal nogal makkelijk in een crisis waar niemand het wist. Natuurlijk maakten Nederlandse beleidsmakers ook verkeerde beslissingen, maar niet zoals Trump en andere dictators die hun land bewust ophitsten en voorlogen. Mats schreeuwde in 2020 dan ook mee op het nieuwe nummer van The Strokes, “making bad decisions!”, dat kort voor de coronauitbraak werd uitgegeven. Mats ging Wilders opwachten in Den Haag om hem te confronteren met deze Strokes-oorwurm, waarna Wilders zich weer eens bedreigd voelde. Daar deed hij dan ook erg zielig over, want hij kon het niet zo goed hebben dat iedereen zich bekommerde om de bedreigde Pieter Omtzigt. En Pieter had het al niet makkelijk, nadat was gebleken dat zijn vrouw op De Jonge had gestemd in de lijsttrekkersverkiezing; “Bedankt voor uw stem op Hugo de Jonge” is sindsdien en metafoor geworden voor een gestuurde verkiezing.

Heel even vond Mats dat ze volksvertegenwoordiger onwaardig waren, maar toen realiseerde hij zich dat de volksvertegenwoordiging juist een goede afspiegeling is van het volk. Deze afspiegeling was het best waar te nemen op ‘de socials’: de socialmediaopruiers in coronatijd waren niet op één hand te tellen – ongetwijfeld opgehitst door de geknipte filmpjes van populisten als Klaver, Wilders en Baudet. Het was zelfs zo erg dat er een ‘schaal van wappie’ werd geïntroduceerd. De marathondebatten zorgden – gelukkig voor de redacties van de politieke partijen – voor urenlang videomateriaal. Zo konden meerdere filmpjes worden gemonteerd die ook in verkiezingstijd nog wel eens goed van pas konden komen. Of op zijn minst geplugd konden worden in de YouTube-show van Jensen of de complotcast van Lange Frans. Het was desalniettemin tamelijk gênant, want de ministers stonden zichtbaar hun tijd te verdoen aan de verkiezingsretoriek van de populisten in de Kamer. En zo waren er urenlange debatten met Rutte en zijn handlangers uit het kabinet, terwijl er buiten de vier muren van de zaal mensen lagen te overlijden. De irritatie bij Rutte was zichtbaar, die even droomde over een dictatuur. (En nee, ondanks dat veel complotgekkies ons anders wilden doen geloven, leefden wij níet in een dictatuur en ja, het is belachelijk om dat te blijven volhouden terwijl je overal leest over Syrië en Afghanistan.) Ruttes revanche was later extra zoet: tijdens de tweede golf kwam hij met een onmogelijk te begrijpen routekaart met verschillende scenario’s, die prima kon worden uitgelegd als houvast voor de burger, maar niet meer was dan een zoethoudertje voor politici. Trots vertelde Robot Jetten aan zijn achterban dat dit zijn voorstel was die nu was verwezenlijkt. 

En Bruins? Nadat hij onwel was geworden en zijn functie naast zich neerlegde, stuurde hij nog een berichtje op Twitter. Hij ging rust houden, wenste iedereen sterkte en eindigde met de zalvende woorden: “Let een beetje op elkaar”. Hij had nooit gedacht zoveel retweets en likes te verzamelen op zijn tweets toen hij begin 2020 aankondigde alle winnende sporters in “het fantastische sportjaar 2020” te belonen met een tekening van hem op Twitter. Wederom, de ironie… Mats wist niet of hij het leuk of een beetje sneu vond, maar dat maakte niet meer uit: de carrière van Bruins alsook sportjaar 2020 was in het water gevallen. Het briefje van Bruins, waarin de eerste patiënt live op tv werd aangekondigd, zou hem sowieso een plekje in de geschiedenisboeken opleveren, of dat geldt voor het sportjaar is maar de vraag… Saillant detail was dat het EK en de Olympische Spelen in 2021 zouden plaatsvinden maar doodleuk respectievelijk Euro 2020 en Olympics 2020 bleven heten. De merchandising was immers al besteld.

Uit de hoge hoed kwam daar Martin van Rijn van de PvdA als vervanger van Bruins. Dat deed Rutte handig: een minister aanstellen met een andere partijkleur dan andere ministers. De oppositie was – wederom – sprakeloos. Hugo de Jonge werd medisch coronaminister en dat kwam hem goed uit, want hij had nog wat extra shine nodig richting de CDA-partijleiderverkiezing. Dat hij dit moest opnemen tegen het enige Kamerlid die de uitzondering is op de eerder genoemde kwalificaties over Kamerleden, Pieter Omtzigt, was wederom ironisch. De omhooggevallen docent liep dan wel een beetje naast zijn bloemetjesschoenen, hij won de verkiezing maar nipt: 50,7% om 49,3%. Pieter had wat meer snackable filmpjes moeten snijden… Het geheel kreeg een verrassende wending toen De Jonge ineens terugtrad en niet Omtzigt maar Wopke Hoekstra, die zich eerder niet kandideerde, uit de hoge hoed naar voren werd geschoven. De Jonge zei geen tijd meer te hebben voor het partijleiderschap, terwijl Mats hem intussen wel voorbij zag komen bij zo’n beetje alle grote mediatitels. Boze tongen beweerden dat de kritiek van de achterban Hugo te heftig was geworden. Zoals een oud-VVD’er ooit zei: “Je bent geen minister om het te zijn, maar om het te zijn geweest”, verwijzend naar de goedbetaalde banen die voor het oprapen liggen na je ministerschap, als je jezelf maar voldoende profileert. 

De premier- en coronabonus hielpen Rutte naar een ruime verkiezingswinst. Je zou denken dat het CDA ook garen zou kunnen spinnen bij de coronacrisis danzkij de belangrijke functies die zij hadden in het kabinet, maar Wopke ging schaatsen in Thialf terwijl heel Nederland al maandenlang niks mocht en Thialf was gesloten voor het gepeupel. En ondertussen morde de achterban nog steeds over die lijsttrekkersverkiezing. Verlies voor het CDA dus. Er waren meer morrende politici, zij die geen verkiezingen wilden in lockdowntijd, ongetwijfeld angstig voor de uitslag. De lockdownpopulisten behaalden verkiezingswinst, wat niet erg verrassend was: “Stem op mij en de lockdown stopt morgen!”. Was getekend Tjerrie B., professioneel ophitser.. 

Mats vond de periode na de verkiezingen zo mogelijk nog tenenkrommender. Staatssecretaris Mona Keijzer besmette minister én formateur Ollongren met het coronavirus (de ministerraad kende immers geen lockdown). Zij snelde zich naar buiten toen ze dit hoorde, maar daarbij waren haar aantekeningen zichtbaar voor het publiek. Mats was nog druk met liedjes laten horen aan Wilders, maar fotografen legden het papierwerk haarfijn vast. ‘Omtzigt, functie elders’ stond erop. Wederom poppen aan het dansen bij het CDA, die de lijsttrekkersverkiezing nog steeds niet te boven was, en bij de VVD waar die zin kennelijk was opgetekend. Rutte had er echter geen actieve herinneringen aan en dus ging iedereen weer over tot de orde van de dag. Vanuit de oppositie kwam enkel spierballentaal, maar geen daden. 

Dit is een bijdrage van Mats. Lees alles over covidmuziek op deze plek: 19 maanden COVID-19 in 19 liedjes.