Goldband – De Langste Nacht (2021)

Mats vond dit de allerbeste post-pandamic plaat die er is. Hij was maandenlang bezig met die ene lange nacht die er zou komen na de pandemie. Natuurlijk, af en toe was er een illegale rave, maar zijn eerste legale rave in juli 2021 was het beste gevoel dat hij in tijden had gehad. Het was helaas van korte duur, want na twee weken werden alle feestjes geannuleerd omdat het demissionaire kabinet zich had vergist. Dat zeiden ze zelf niet (sorry zeggen was kennelijk een doodzonde), dus dat zei Mats dan maar.

De Haagse stukadoors van Goldband bezingen in ‘De Langste Nacht’ een coronavrije zomer, in de hoop dat die er zou komen in 2021. Dat verlangen van de boyband leek heel even uit te komen, tot het ‘Dansen met Janssen’-fiasco weer werd teruggedraaid. “Je raakt me aan, ik schrik ervan, ik ben gewend dat niks meer kan” vat perfect samen hoe we fysiek contact verleerd waren. Het nummer gaat over eenzaamheid, maar vooral hoe de lange nachten weer zullen zijn als alles weer normaal is…

Bij gebrek aan een speciaalbierglas dronk Mats’ broertje een Duveltje uit een longdrink. Halverwege het derde flesje realiseerde hij zich dat hij nog moest eten omdat het anders snel afgelopen zou zijn met deze avond. Nou ja, misschien was het niet verkeerd geweest als de avond eerder was beëindigd. Zijn gezelschap tijdens deze avond was Peter. Peter rookte de ene sigaret na de andere (hij stak ze op gegeven moment zelfs aan elkaar aan), net zo lang tot de teer in de poriën van Mats’ broertje infiltreerde. Het deed hem niks. Het deed Peter ook niks, die net na het ‘diner’ (hij had barbecue beloofd maar bij gebrek aan een barbecue alles in de pan gegooid) overging op de discobiscuits. Het nieuwe thuisvermaak. In hoeverre Peter nog aanspreekbaar was, repte hij over de onzin van vaccineren. Hij had via wat websites, Facebookberichten en YouTubefilmpjes vernomen dat vaccineren onzin is. Hij vertrouwde niet wat ze in zijn arm spoten. Mats had na deze opmerking het lege zakje pillen en het pakje sigaretten voor Peters hoofd gehouden, maar hij snapte de hint niet. 

Zoals Peter bleek ruim 15% van de Nederlanders. Althans, 15% wilde zich niet laten vaccineren, ondanks dat direct het bewijs werd geleverd dat er nauwelijks gevaccineerden in het ziekenhuis belandden. De vaccinatiebereidheid was daarmee relatief hoog in Nederland, maar die 15% domineerden de media. Nadat het broertje van Mats was weggereden bij Peter en via een file (verdomme, ze waren er weer, zelfs ’s avonds laat) zijn huis had bereikt, ging hij naar kantoor. Hij zat daar radeloos te staren naar de paperassen op zijn bureau. Een collega had een laptop laten liggen op zijn bureau en zoals dat dan gebeurt, bleek dat een uitnodiging voor anderen om spullen te stapelen op de laptop. Het broertje van Mats ging op dit tijdstip en deze plek zitten ‘flitsen’, oftewel: voor flitshandelaar spelen.

Hij was dan wel geen econoom, maar aangezien iedereen tijdens de pandemie een mening had over alles, kon hij ook prima een mening hebben over de economie. Hij was überhaupt niet de enige die, niet gehinderd door enige kennis van zaken, zijn scheur opentrok over de economie. Hij was boos over de steeds kleiner wordende overheid. Natuurlijk: een kleinere overheid betekende minder directe belasting, achter die gedachte liep sigaarrokend Nederland de polonaise en met dat verhaal won VVD weer eens de verkiezingen. Dat een kleinere overheid volgens de gedachtespinsels van Rutte en co. stond voor minder bemoeizucht, zorgde voor veel geknik vanuit Wassenaar en andere decadente Hollandse dorpen. Bij het partijbureau van de VVD maakten ze van deze belofte direct een plaatje met blauwe tekst en een oranje streep eronder en voilà, er was weer een verkiezingsposter afgerond. De steeds kleinere overheid kon intussen nauwelijks nog zorgen voor prettige leefbaarheid, goed onderwijs, infrastructuur, goede zorg of inspirerende cultuur, waardoor alles meer en meer aankwam op eigen verantwoordelijkheid. De coronacrisis toonde wel aan dat het nemen van eigen verantwoordelijkheid niet echt in onze volksaard zit opgesloten. 

En dat is ergens ook niet zo gek, omdat we – ondanks deze bezuinigingen en de groeiende economie – er niet op vooruit gingen. Terwijl de economie ieder jaar groeide, waren de enige mensen die meer gingen verdienen de aandeelhouders en – vooruit – de topmannen die één doel hadden: de aandeelhoudertjes tevreden stellen. Zie daar waarom de goede cijfers van Albert Heijn resulteerden in bonussen voor de aandeelhouders en niet in extra salaris voor de vakkenvullers. Zelfs de VVD erkende dat hun eigen beleid niet goed was, bij monde van fractievoorzitter Dijkhoff die al het slechte partijnieuws op zich moest nemen omdat hij zijn afscheid had aangekondigd. Voor minder dan het premierschap deed Klaas het namelijk niet en de verlenging van Rutte was dus de reden voor hem om ermee te stoppen. 

Enfin, terug naar het boze broertje van Mats, die als overspannen Albert Heijn-vakkenvuller ontslag had genomen. Hij was van de ene op de andere dag econoom geworden. Als je denkt dat de coronacriminelen in het bedrijfsleven, zoals de handophouders van booking.com en KLM, het bont maakten tijdens de coronacrisis, dan is er slecht nieuws. Er zijn mensen die het nog bonter maken, namelijk zij die buiten crisistijd al dieven zijn maar ten tijde van crises nóg grotere boeven worden. Flitshandelaren. Dit zijn mensen die varen bij fluctuerende beurskoersen. Omdat tijdens een crisis de koers wat fluctuerender is, extra werk voor de flitshandelaren. En dus hadden ze hun tentje opgezet op kantoor zodat ze extra hard konden werken. En dus sloot het broertje van Mats – die in dienst was getreden omdat er genoeg werk was – daar vaak ’s avonds nog aan om wat uurtjes te werken. Dat er op de effectenbeurzen enkel boeven werken die geld verdienen bij bedrijven waar ze niks van begrijpen, wisten Mats en zijn broertje wel, maar dit was nog erger.

Mats’ broertje verdiende in één week een paar duizend euro en net toen hij van plan was om zijn geld in briefjes van 500 op te nemen en uit het raam van een limousine te gooien, kreeg hij ethische bezwaren. Want: flitshandelaren trekken aandelen leeg, vaak van pensioenfondsen, want die anticiperen niet goed genoeg hierop. Waarom niet? Nou, dan zou de overheid eigenlijk ook een blik flitshandelaren moeten inzetten. Maar ja, bezuinigingen, salarisplafond, kleinere overheid…  Ja, je begrijpt het goed. De overheid is kleinbezuinigd en wordt nu kaalgeplukt door het aandeelhoudersysteem. Gevoed door slimme mensen die hun hersenen ook hadden kunnen gebruiken voor het oplossen van woningnood, klimaatproblematiek of medicijnontwikkeling. Mats’ broertje had binnen een week ontslag genomen. Hij was dan wel geen econoom; hij wist genoeg van economie om dit niet te willen.

En zo schoof hij weer aan bij Peter aan de keukentafel. Peter had Hugo de Jonge iets horen roepen over ‘Dansen met Janssen’ en had direct een prik genomen. Het was eindelijk een succesje van Hugo, nadat het vaccineren extreem langzaam op gang was gekomen en hij veel kritiek had moeten slikken. Peter was naar een ‘Dansen met Janssen’-priklocatie gegaan waar een dj stond en hij headbangend de partyprik kreeg. Een minuut later mocht hij een raveparty bezoeken met de lekke corona-app. In de club klonk ‘De Langste Nacht’ van Goldband, waar ‘The Show Must Go On’ ook niet had misstaan. Het raven binnen een minuut klonk te mooi om waar te zijn en dat was het ook: binnen twee weken waren de besmettingen door het dak gegaan en moesten alle maatregelen weer worden teruggedraaid. Het broertje van Mats vond dat vervelend, maar realiseerde zich later pas dat het allemaal een trucje was geweest van het demissionaire kabinet om de vaccinatiegraad wat op te hogen. Prikpropaganda in optima forma. Even door de zure appel van de hoge besmettingen heen bijten, maar iedereen had intussen wel zijn vaccinatiepaspoort gevuld en daar was het de demissionaire gezondheidsminister natuurlijk om te doen. Toen het prikvolume in september nog steeds niet hoog genoeg was, werd een vaccinatieplicht ingevoerd: mensen moesten laten zien dat ze waren geprikt of negatief getest om naar een evenement, kroeg of bioscoop te gaan. En zo kwam het allemaal goed met de hoeveelheid vaccinaties.

Dit is een bijdrage van Mats. Lees alles over covidmuziek op deze plek: 19 maanden COVID-19 in 19 liedjes.